Με ονομαστική ψηφοφορία, που ζήτησε η ΝΔ επί 17 άρθρων «που αγγίζουν σχεδόν κάθε ελληνικό νοικοκυριό», ολοκληρώνεται το μεσημέρι η διήμερη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με τίτλο «Ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος, της αποταμίευσης και των επενδύσεων, φορολογικές, μισθολογικές, συνταξιοδοτικές διατάξεις και λοιπές διατάξεις κοινωνικής πολιτικής».
«Σήμερα, με πρωτοβουλία της ΝΔ θα τεθούν σε ονομαστική ψηφοφορία 17 άρθρα του σχεδίου νόμου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Για να δούμε ποιος είναι υπέρ ή κατά σε αυτές τις παρεμβάσεις, που αγγίζουν σχεδόν κάθε ελληνικό νοικοκυριό», ανέφερε σχετικά ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακακης, σύμφωνα με τον οποίο «η ώρα της συζήτησης παρέρχεται. Η ώρα της ψήφου ήρθε».
Τα 17 άρθρα, για τα οποία η ΝΔ κατέθεσε πρόταση ονομαστικής ψηφοφορίας, είναι τα εξής:
- Άρθρο 4: Μηδενικός φορολογικός συντελεστής για τρίτεκνους και αγρότες
- Άρθρο 7: Επιτάχυνση φορολογικών αποσβέσεων μηχανολογικού εξοπλισμού
- Άρθρο 8: Μη εφαρμογή προσαυξήσεων σε φορολογικά συνεπείς
- Άρθρο 9: Περιορισμός ελάχιστου καθαρού εισοδήματος για εκμεταλλευτές ΤΑΞΙ και επέκταση της μείωσης του ελάχιστου ποσού καθαρού εισοδήματος για επιχειρήσεις σε μικρούς οικισμούς
- Άρθρο 14: Μείωση και σταδιακή κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος με ορίζοντα το 2028
- Άρθρο 15: Επέκταση απαλλαγής από ΕΝΦΙΑ για κύριες κατοικίες σε μικρούς οικισμούς
- Άρθρο 16: Αύξηση συντελεστή φόρου μεταβίβασης, από 3% σε 15%, για αγορά κατοικίας από φορολογικούς κατοίκους εκτός ΕΕ και ΕΟΧ
- Άρθρο 20: Διεύρυνση δικαιούχων της ετήσιας οικονομικής ενίσχυσης ευάλωτων κοινωνικών ομάδων και αύξηση της ενίσχυσης από 300 σε 400 ευρώ
- Άρθρο 21: Μείωση ασφαλιστικών εισφορών
- Άρθρο 22: Αναπροσαρμογή αναπηρικών επιδομάτων
- Άρθρο 23: Αύξηση επιδόματος γέννησης
- Άρθρο 25: Κίνητρο εγκατάστασης και παραμονής στον Δήμο Μεγίστης
- Άρθρο 28: Επίδομα εορτών Χριστουγέννων 500 ευρώ στο δημόσιο τομέα
- Άρθρο 35: Δημιουργία παιδικού επενδυτικού «κουμπαρά» (Ατομικός Επενδυτικός Λογαριασμός Ανηλίκων – ΑΕΛΑ)
- Άρθρο 37: Εισφορές στον ΑΕΛΑ από οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο έως του ποσού των 10.000 ετησίως
- Άρθρο 38: Συνεισφορά του Δημοσίου στον «κουμπαρά» έως του ποσού των 1.200 ευρώ ετησίως
- Άρθρο 51: Απαλλαγή επιβολής αναδρομικού ΕΝΦΙΑ, τόκων και προστίμων για διόρθωση λαθών και παραλείψεων στο Ε9 για τα έτη 2014 έως 2026
Αναλυτικά, η ομιλία του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκου Πιερρακάκη στην Ολομέλεια της Βουλής, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου «Ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος, της αποταμίευσης και των επενδύσεων, φορολογικές, μισθολογικές, συνταξιοδοτικές διατάξεις και λοιπές διατάξεις κοινωνικής πολιτικής»
Κυριάκος Πιερρακάκης:
«Ψηφίζουμε ένα από τα μεγαλύτερα πακέτα μέτρων ΔΕΘ: 2,2 δισ. ευρώ επιστρέφουν σε κάθε ελληνική οικογένεια»
«Στο τέλος Νοεμβρίου, εκατομμύρια πολίτες θα δουν στην πράξη τι σημαίνει να επιστρέφει η πρόοδος της οικονομίας στην κοινωνία»
«Μέσω του “κουμπαρά” επιδιώκουμε να δώσουμε στην επόμενη γενιά μια καλύτερη αφετηρία»
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Στο τέλος Νοεμβρίου, εκατομμύρια πολίτες θα δουν στην πράξη τι σημαίνει να επιστρέφει η πρόοδος της οικονομίας πίσω στην κοινωνία.
2,2 εκατομμύρια συνταξιούχοι και συμπολίτες μας από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες θα λάβουν την αυξημένη ετήσια ενίσχυση των 400 ευρώ. Οι δικαιούχοι είναι 270.000 περισσότεροι από πέρυσι.
Σχεδόν ένα εκατομμύριο ενοικιαστές, 70.000 περισσότεροι από πέρυσι, θα δουν επίσης στους λογαριασμούς τους την επιστροφή ενός μηνιαίου ενοικίου.
Στέκομαι, αρχικά, σε αυτές τις παρεμβάσεις γιατί αποτυπώνουν την κατεύθυνση της πολιτικής μας. Στηρίζουν απευθείας τα νοικοκυριά και δίνουν μια συγκεκριμένη απάντηση στις πιέσεις της ακρίβειας.
Αυτό που συζητούμε σήμερα, αντικειμενικά, είναι ένα από τα μεγαλύτερα πακέτα οικονομικών μέτρων που έχουν ανακοινωθεί από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Η δυνατότητα να προχωρούμε σε αυτές τις παρεμβάσεις κατακτήθηκε με επίμονη και συστηματική προσπάθεια. Από το 2019, η ελληνική οικονομία έχει αλλάξει πορεία. Και αυτή η πρόοδος έχει την υπογραφή συγκεκριμένων πολιτικών αποφάσεων: των μεταρρυθμίσεων που ολοκληρώσαμε, της δημοσιονομικής αξιοπιστίας που αποκαταστήσαμε και της εμπιστοσύνης που κερδίσαμε ξανά, με την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Είμαι ο τελευταίος ο οποίος θα ισχυριστεί προφανώς ότι όλα τα προβλήματα έχουν λυθεί. Στην ίδια κοινωνία ζούμε. Η ακρίβεια παραμένει μεγάλο πρόβλημα. Το στεγαστικό πιέζει. Οι μισθοί πρέπει να αυξηθούν κι άλλο.
Μια οικονομία μπορεί να πηγαίνει καλύτερα και οι πολίτες να αισθάνονται ότι η ζωή τους παραμένει δύσκολη. Αυτή την απόσταση οφείλουμε να γεφυρώσουμε. Κι αυτός είναι και ο προορισμός της οικονομικής μας πολιτικής.
Με παρεμβάσεις ύψους 2,2 δισεκατομμυρίων ευρώ για το 2027, προχωρούμε σε εκτεταμένες φορολογικές ελαφρύνσεις και σε μόνιμη ενίσχυση των εισοδημάτων. Από τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους μέχρι τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους αγρότες και τις επιχειρήσεις, οι αλλαγές αυτού του νομοσχεδίου αγγίζουν σχεδόν κάθε ελληνικό νοικοκυριό.
Και εδώ θέλω να απαντήσω σε ένα κρίσιμο ζήτημα.
Από πού προέρχονται αυτά τα 2,2 δισεκατομμύρια ευρώ;
Θέτω το ερώτημα γιατί ακούω κατά καιρούς την κατηγορία ότι τα χρήματα αυτά προέρχονται από την υπερφορολόγηση των πολιτών. Και το λέω αυτό ξεκινώντας από την αντικειμενική παραδοχή ότι μιλάμε για μια κυβέρνηση που έχει μειώσει ή καταργήσει 92 φόρους και φορολογικές επιβαρύνσεις. Και που σήμερα φέρνει στη Βουλή ένα ακόμη μεγάλο πακέτο φορολογικών ελαφρύνσεων. Άρα, αυτό το επιχείρημα δεν αντέχει στη λογική.
Ας δούμε, λοιπόν, από πού δημιουργούνται οι πρόσθετοι πόροι, συγκεκριμένα.
Από την ανάπτυξη της οικονομίας, που κινείται με ρυθμούς τριπλάσιους από τον μέσο όρο της ευρωζώνης.
Από την αύξηση της απασχόλησης. Από τους περίπου 600.000 περισσότερους συμπολίτες μας που εργάζονται σε σχέση με το 2019, που αποκτούν εισόδημα, που καταναλώνουν και που συνεισφέρουν στα δημόσια έσοδα.
Και από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, που αποδίδει πλέον επίσης περίπου 2,2 δισεκατομμύρια ευρώ πρόσθετων ετήσιων εσόδων.
Θέλω να σταθώ ιδιαίτερα εδώ.
Για πολλά χρόνια στην Ελλάδα υπήρχε μια βαθιά αδικία. Κάποιοι πλήρωναν για όλους και κάποιοι απέφευγαν τις υποχρεώσεις τους. Ο μισθωτός δεν μπορούσε να κρύψει τον μισθό του. Ο συνταξιούχος δεν μπορούσε να κρύψει τη σύνταξή του. Σήμερα, με τις ψηφιακές διασταυρώσεις και τους στοχευμένους ελέγχους, αλλάζουμε αυτή την πραγματικότητα.
Η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής είναι μια μεγάλη μεταρρύθμιση φορολογικής δικαιοσύνης. Κάθε ευρώ που εισπράττει το κράτος από τη φοροδιαφυγή είναι ένα ευρώ το οποίο ΔΕΝ χρειάζεται να ζητήσει από τον συνεπή φορολογούμενο.
Και βεβαίως, η φορολογική δικαιοσύνη είναι μόνο μία πλευρά της προσπάθειάς μας να ελαφρύνουμε τα βάρη των πολιτών. Η άλλη είναι να μειώσουμε τις δαπάνες που πιέζουν καθημερινά τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Πρώτη όλων, η ενέργεια. Στο πακέτο των 2,2 δισεκατομμυρίων ευρώ περιλαμβάνονται και 400 εκατομμύρια ευρώ για την ενέργεια, με αξιοποίηση της ειδικής ρήτρας διαφυγής. Με τα έργα που θα υλοποιήσουμε, θέτουμε έναν συγκεκριμένο στόχο. Να μειώσουμε τους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος έως και 30% μέσα στην επόμενη τριετία. Επενδύουμε σήμερα για να μειώσουμε το ενεργειακό κόστος των επόμενων χρόνων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Στην πολιτική είναι εύκολο να υπόσχεσαι περισσότερα. Το δύσκολο είναι να μπορείς να τα κάνεις πράξη. Να μειώνεις φόρους χωρίς να δημιουργείς νέα ελλείμματα. Να αυξάνεις εισοδήματα χωρίς να υπονομεύεις τη σταθερότητα της οικονομίας. Να στηρίζεις την κοινωνία χωρίς δανεικά.
Και εδώ βρίσκεται μια θεμελιώδης διαφορά πολιτικής αντίληψης.
Είναι εξαιρετικά εύκολο να ανακοινώνεις παροχές όταν δεν χρειάζεται να εξηγήσεις αναλυτικά ποιος είναι εκείνος που θα τις πληρώσει. Είναι εύκολο να υπόσχεσαι περισσότερα όταν δεν αναλαμβάνεις την ευθύνη της επόμενης ημέρας.
Η πραγματική κοινωνική πολιτική, όμως, μετριέται από τη δυνατότητα να υλοποιείς όσα υπόσχεσαι και να τα διατηρείς. Γιατί τίποτα δεν υπονομεύει περισσότερο την εμπιστοσύνη των πολιτών από το να τους δίνεις σήμερα κάτι που αύριο θα αναγκαστείς να τους πάρεις πίσω. Σε ό,τι αφορά εμάς, ο δρόμος που έχουμε επιλέξει, είναι ο δρόμος της ευθύνης.
Και επειδή αυτή η πρόοδος προέρχεται από την προσπάθεια ολόκληρης της κοινωνίας, έχουμε την υποχρέωση να την αξιοποιούμε προς όφελός της.
Ας δούμε, λοιπόν, ποιους αφορά αυτή η πολιτική.
Αφορά τους συνταξιούχους, για τους οποίους αυξάνουμε τη μόνιμη ετήσια ενίσχυση από τα 300 στα 400 ευρώ και διευρύνουμε τους δικαιούχους, καταργώντας τα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια για τους συνταξιούχους άνω των 65 ετών. Την ενίσχυση λαμβάνουν επίσης δικαιούχοι συντάξεων χηρείας, άτομα με αναπηρία και ανασφάλιστοι υπερήλικες.
Αφορά τους εργαζομένους, καθώς από την 1η Απριλίου 2027 μειώνουμε περαιτέρω κατά μισή ποσοστιαία μονάδα τις ασφαλιστικές κρατήσεις, με ολόκληρο το όφελος να κατευθύνεται στις καθαρές αποδοχές τους.
Αφορά τους δημόσιους υπαλλήλους, καθώς από το 2027 θεσπίζουμε ξανά, έπειτα από δεκαπέντε χρόνια, επίδομα Χριστουγέννων ύψους 500 ευρώ.
Και φυσικά και εδώ δεν θα ισχυριστώ ότι τα 500 ευρώ συνιστούν ένα ιδιαίτερα μεγάλο ποσό. Γνωρίζουμε πολύ καλά τις ανάγκες και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο. Είναι, όμως, ένα πολύ ουσιαστικό βήμα αποκατάστασης, για τους εκπαιδευτικούς, τους γιατρούς, τους νοσηλευτές, τους πυροσβέστες και όλους εκείνους που υπηρετούν καθημερινά τον πολίτη. Και κυρίως, είναι μια αρχή πάνω στην οποία θέλουμε να χτίσουμε όσο μεγαλώνουν οι δυνατότητες της οικονομίας και όπως έχουμε ήδη κάνει.
Το πακέτο των μέτρων που συζητάμε σήμερα αφορά κάθε ελληνική οικογένεια.
Μηδενίζουμε τον φόρο στα δύο πρώτα κλιμάκια εισοδήματος, μέχρι τις 20.000 ευρώ, για τους τρίτεκνους και τους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες, με τους προβλεπόμενους πάντα όρους. Το μέτρο αφορά σχεδόν 87.000 τρίτεκνους και 47.000 αγρότες. Και για να μιλήσουμε με αριθμούς: ένας τρίτεκνος μισθωτός με ετήσιο μικτό εισόδημα 30.000 ευρώ μπορεί να κερδίζει 1.800 ευρώ τον χρόνο. Ένας αγρότης με εισόδημα 20.000 ευρώ, 1.540 ευρώ τον χρόνο.
Παράλληλα, αυξάνουμε το επίδομα γέννησης για τις πολύτεκνες οικογένειες, φτάνοντας έως τα 6.500 ευρώ για το έκτο παιδί, με περαιτέρω προσαύξηση για κάθε επόμενο.
Γνωρίζουμε φυσικά, νομίζω ότι αυτό είναι αυτονόητο, ότι κανένα επίδομα δεν αρκεί από μόνο του για να αποφασίσει ένα ζευγάρι να αποκτήσει παιδί. Η Πολιτεία, όμως, οφείλει να περιορίζει τα οικονομικά εμπόδια και να προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια στις οικογένειες. Και εδώ, αυτό έρχεται και «πατάει» πάνω σε μια φορολογική μεταρρύθμιση η οποία ξεκίνησε πέρυσι, η οποία άλλαξε για πρώτη φορά στη χώρα τον τρόπο με τον οποίο φορολογούμε τους συμπολίτες μας, δηλαδή την οικογένεια, με βάση και το πόσα παιδιά έχει. Και νομίζω ότι αυτό είναι κάτι το οποίο γενικά η ελληνική κοινωνία αγκάλιασε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Στους ελεύθερους επαγγελματίες προχωρούμε σε μια σημαντική αλλαγή φιλοσοφίας.
Για πολλά χρόνια, η σχέση του κράτους με τον ελεύθερο επαγγελματία χαρακτηριζόταν από μια γενικευμένη καχυποψία. Επειδή το κράτος δεν μπορούσε να ελέγξει αποτελεσματικά, κατέφευγε σε οριζόντιες παραδοχές, τεκμήρια. Σήμερα, η ψηφιοποίηση των συναλλαγών, το myDATA και η διασύνδεση των POS με τις ταμειακές μηχανές μας δίνουν νέες δυνατότητες, μάς επιτρέπουν να αξιοποιούμε πραγματικά δεδομένα.
Όσο καλύτερα μπορεί το κράτος να ελέγχει, τόσο λιγότερο χρειάζεται να υποθέτει. Και όσο αποτελεσματικότερα αντιμετωπίζει τη φοροδιαφυγή, τόσο περισσότερο οφείλει να επιβραβεύει τη συνέπεια.
Γι’ αυτό καταργούμε, για όσους πληρούν τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις, τις προσαυξήσεις του ελάχιστου τεκμαρτού εισοδήματος πέρα από το ύψος του κατώτατου μισθού και των τριετιών. Τα κριτήρια συνέπειας – να πω εδώ – τα πληρούν οι εννέα στους δέκα ελεύθερους επαγγελματίες.
Μειώνουμε επίσης την προκαταβολή φόρου από το 55% στο 50% για τους ελεύθερους επαγγελματίες και σταδιακά από το 80% στο 50% για τις επιχειρήσεις. Προχωρούμε στην πλήρη κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για τα νομικά πρόσωπα έως το 2029 και ενισχύουμε τα κίνητρα για επενδύσεις, επιταχύνοντας τις αποσβέσεις μηχανολογικού εξοπλισμού.
Η διαρκής αύξηση των εισοδημάτων προϋποθέτει μια οικονομία η οποία κάνει το προφανές, παράγει περισσότερη αξία. Και αυτή η προσπάθεια πρέπει να φτάνει σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.
Επεκτείνουμε την απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ για κύριες κατοικίες σε μικρούς οικισμούς, με ειδική μέριμνα έως 2.200 κατοίκους για τη Δυτική Μακεδονία, αυτό θα επεκταθεί και για τις περιφερειακές ενότητες που εφάπτονται με τα χερσαία σύνορα της χώρας. Θεσπίζουμε επίσης ετήσιο κίνητρο 5.000 ευρώ για τους δικαιούχους μόνιμους κατοίκους και όσους εγκαθίστανται στον Δήμο Μεγίστης, με επιπλέον 1.000 ευρώ για κάθε ανήλικο εξαρτώμενο παιδί.
Στο στεγαστικό, παρατείνουμε τα φορολογικά κίνητρα για να επιστρέψουν περισσότερες κατοικίες στη μακροχρόνια μίσθωση και να αυξηθεί η προσφορά διαθέσιμων σπιτιών.
Προχωρούμε, επίσης, σε μια αλλαγή στη διαχείριση της ακίνητης περιουσίας, κατά την κρίση μου, σημαντική.
Για πολλά χρόνια, το κράτος λειτουργούσε χωρίς να γνωρίζει με ακρίβεια ποιος κατέχει τι, ποια είναι η πραγματική χρήση κάθε ακινήτου και αν τα δηλωμένα στοιχεία ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Ήταν στοιχεία διάσπαρτα σε διαφορετικά μητρώα, ανακρίβειες, αποκλίσεις και περιπτώσεις ακινήτων που δεν δηλώνονταν όπως έπρεπε.
Αυτή την κατάσταση ερχόμαστε να αλλάξουμε.
Με το νέο Μητρώο Ιδιοκτησίας και Διαχείρισης Ακινήτων, το ΜΙΔΑ, αποκτούμε για πρώτη φορά τη δυνατότητα να διασταυρώνουμε στοιχεία σε πραγματικό χρόνο και να εντοπίζουμε αποκλίσεις που μέχρι σήμερα περνούσαν σε μεγάλο βαθμό απαρατήρητες.
Και πριν από την εφαρμογή του, δίνουμε στους ιδιοκτήτες μια τελευταία ευκαιρία να δηλώσουν τα πραγματικά στοιχεία των ακινήτων τους και να διορθώσουν ανακρίβειες χωρίς πρόστιμα.
Να πω εδώ πάλι σε σχέση με τη νομοτεχνική που θα καταθέσουμε και θέλω να είμαι απολύτως ξεκάθαρος γιατί αυτό είναι ένα ζήτημα που αφορά εκατομμύρια ιδιοκτήτες ακινήτων. Για όσους είχαν δηλώσει τα ακίνητά τους αλλά υπήρχαν αποκλίσεις στα πραγματικά τετραγωνικά μέτρα, θα δοθεί η δυνατότητα να διορθώσουν τώρα τα στοιχεία τους χωρίς πρόστιμα για τις αποκλίσεις τους. Γιατί, όπως είπα, το κράτος δεν είχε για πολλά χρόνια τη δυνατότητα να διασταυρώσει αυτά τα στοιχεία.
Δεν μπορούμε, λοιπόν, να μεταφέρουμε σήμερα στους πολίτες το κόστος μιας αδυναμίας που είχε το ίδιο το Δημόσιο για δεκαετίες. Και μάλιστα σε μια περίοδο, το ξέρετε όλοι, που κάθε ευρώ μετράει για τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Υπάρχει όμως μια διαφορά, η οποία πρέπει να βρει την αντανάκλασή της στο σχέδιο νόμου και στον νόμο που θα ψηφίσουμε η οποία είναι η εξής: άλλο να δηλώσει κάποιος το ακίνητό του με λιγότερα τετραγωνικά και άλλο να έχει αποκρύψει πλήρως την ύπαρξή του.
Όσοι δεν είχαν δηλώσει, λοιπόν, καθόλου το ακίνητό τους, θα πληρώσουν τους φόρους που τους αναλογούν, γιατί δεν μπορεί ο συνεπής πολίτης να σηκώνει το βάρος εκείνου που δεν δήλωσε τίποτα. Θα εξαιρεθούν επίσης τραπεζικά ιδρύματα και διαχειριστές πιστώσεως συνολικά από το άρθρο και να πω εδώ ότι αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία. Να δηλώσουν οι πολίτες τώρα τα στοιχεία της περιουσίας τους, το κράτος θα δώσει τη δυνατότητα να διορθωθούν τα λάθη του παρελθόντος, αλλά από εδώ και πέρα οι κανόνες θα είναι αυτοί, θα ισχύουν για όλους χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς άλλη περίοδο χάριτος, χωρίς αστερίσκους.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Θέλω, επίσης, να σταθώ σε μια πρωτοβουλία η οποία νομίζω ότι μπορεί να αποτελέσει ουσιαστική τομή για το κράτος, συνολικότερα, και να διαρκέσει – εκ του σχεδιασμού του κιόλας – μέσα στον χρόνο:
Ατομικός Επενδυτικός Λογαριασμός Ανηλίκων, «κουμπαράς» για κάθε παιδί.
Άκουσα την κριτική ότι πρόκειται για ένα μέτρο που αφορά τους πλούσιους. Και θέλω να απαντήσω ευθέως.
Από πότε η δυνατότητα να αποκτήσει ένα παιδί δικό του κεφάλαιο πρέπει να αποτελεί προνόμιο των οικογενειών που έχουν ήδη περιουσία;
Μια εύπορη οικογένεια – το ξέρουμε όλοι – μπορεί ήδη να αποταμιεύει και να επενδύει για τα παιδιά της. Να χρηματοδοτήσει τις σπουδές τους, να στηρίξει τα πρώτα επαγγελματικά τους βήματα.
Το ερώτημα εδώ είναι τί γίνεται με τα παιδιά των οικογενειών που δεν έχουν αυτές τις δυνατότητες; Γιατί να αποδεχόμαστε ότι κάποιοι νέοι θα ξεκινούν τη ζωή τους με ένα οικονομικό κεφάλαιο και κάποιοι άλλοι από το μηδέν;
Αυτή την ανισότητα θέλουμε να περιορίσουμε. Στον πυρήνα της πολιτικής μας βρίσκεται η ισότητα των ευκαιριών.
Ο νέος λογαριασμός ανήκει αποκλειστικά στο παιδί. Τα χρήματα αποτελούν δική του περιουσία, προστατεύονται από κατάσχεση για χρέη των γονέων και δεν εντάσσονται στην πτωχευτική περιουσία τους. Στα δεκαοκτώ του χρόνια μπορεί να τα αξιοποιήσει ή να συνεχίσει να τα επενδύει.
Και η Πολιτεία θα συμμετέχει ενεργά.
Για κάθε ευρώ που κατατίθεται, θα προσθέτει άλλο ένα, μέχρι 1.200 ευρώ ετησίως. Χωρίς ελάχιστη εισφορά. Ακόμη και μια οικογένεια που αποταμιεύει 10 ευρώ τον μήνα θα βλέπει το κράτος να προσθέτει άλλα 10.
Στον λογαριασμό μπορεί να συνεισφέρει ο παππούς, η γιαγιά, ο νονός, ένας συγγενής, ακόμη και ένας εργοδότης. Αξιοποιούμε έτσι κάτι πολύ βαθιά ελληνικό. Την προσπάθεια της οικογένειας να προσφέρει στα παιδιά της πιο πολλά από όσα είχε η προηγούμενη γενιά.
Και σε αυτή την προσπάθεια προσθέτουμε τώρα και τη δύναμη της Πολιτείας.
Θέλω εδώ να είμαι σαφής.
Ο «κουμπαράς» δεν είναι μια ακόμη επιδοματική πολιτική. Για τη στήριξη των οικογενειών υπάρχουν ήδη το επίδομα γέννησης και το επίδομα παιδιού, το γνωστό Α21. Εδώ προχωρούμε σε μια αλλαγή φιλοσοφίας. Από την κάλυψη των αναγκών του σήμερα περνάμε και στη δημιουργία κεφαλαίου για τις ευκαιρίες του αύριο.
Με εποπτευόμενα επενδυτικά προϊόντα, φορολογικές απαλλαγές και τέσσερα επενδυτικά προφίλ, δημιουργούμε ένα οργανωμένο πλαίσιο μακροχρόνιας αποταμίευσης. Με τις μέγιστες καταβολές, σε δεκαοκτώ χρόνια το κεφάλαιο αυτό μπορεί να είναι εξαιρετικά υψηλό, μπορεί να υπερβεί τις 93.000 ευρώ, με βάση ένα ενδεικτικό σενάριο μέσης ετήσιας απόδοσης 7%, χωρίς εγγύηση αυτής της απόδοσης.
Αλλά η ουσία βρίσκεται πέρα από τους υπολογισμούς. Σκεφτείτε ένα παιδί που γεννιέται σήμερα. Θα ενηλικιωθεί το 2044. Κανείς δεν γνωρίζει ποια θα είναι τότε η οικονομική κατάσταση της οικογένειάς του. Η ζωή αλλάζει, οι συνθήκες αλλάζουν, οι δυνατότητες αλλάζουν.
Εκείνο που θέλουμε είναι, όταν αυτό το παιδί φτάσει στα δεκαοκτώ του χρόνια, να έχει περισσότερες επιλογές. Για τις σπουδές του, για τη δουλειά του, για τη δική του αρχή στη ζωή. Να μην καθορίζει το μέλλον του αποκλειστικά το εισόδημα των γονιών του.
Κυρίες και κύριοι,
Ένα παιδί που γεννιέται σήμερα δεν γνωρίζει τίποτα για τις πολιτικές μας αντιπαραθέσεις. Δεν γνωρίζει ποιος κυβερνά και ποιος βρίσκεται στην Αντιπολίτευση. Δεν γνωρίζει τι σημαίνει δημόσιο χρέος ή πρωτογενές πλεόνασμα.
Σε δεκαοκτώ χρόνια, όμως, θα ζήσει με τις συνέπειες των αποφάσεων που παίρνουμε σήμερα.
Θα ζήσει σε μια χώρα που θα έχουμε διαμορφώσει εμείς. Με τις επιλογές μας, τις επιτυχίες μας, τις παραλείψεις μας και τα λάθη μας.
Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη ευθύνη της πολιτικής.
Να μπορεί κανείς να κοιτάξει την επόμενη γενιά στα μάτια και να πει ότι όσα κάναμε ήταν όλα αυτά που περνούσαν από το χέρι μας για να της δώσουμε μια καλύτερη αφετηρία.
Η αξία των αποφάσεών μας θα κριθεί από τη ζωή που θα μπορούν να κάνουν τα παιδιά μας. Από τις δυνατότητες που θα έχουν, από τα όνειρα που θα μπορούν να πραγματοποιήσουν, από τους δρόμους που θα είναι ανοιχτοί μπροστά τους.
Και αυτή θα είναι και η αντιστροφή της ιστορικής παρακαταθήκης που αφορούσε τη δική μας και τη δική μου γενιά η οποία πολύ απλά έλαβε τον λογαριασμό από την προηγούμενη. Αυτή είναι η φιλοδοξία μας. Αυτή είναι η ευθύνη μας.
Και αυτή είναι η πολιτική που υπηρετούμε με το νομοσχέδιο που σας καλούμε σήμερα να υπερψηφίσετε.
Σας ευχαριστώ.
Απαντήσεις του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκου Πιερρακάκη στις τοποθετήσεις του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη στην Ολομέλεια της Βουλής, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου «Ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος, της αποταμίευσης και των επενδύσεων, φορολογικές, μισθολογικές, συνταξιοδοτικές διατάξεις και λοιπές διατάξεις κοινωνικής πολιτικής». Παρέμβαση για ονομαστική ψηφοφορία
Κυριάκος Πιερρακάκης:
«Καταθέτουμε αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας για 17 άρθρα του νομοσχεδίου – Η ώρα της συζήτησης παρέρχεται. Η ώρα της ψήφου ήρθε»
«Η οικονομική ανευθυνότητα δεν είναι κοινωνική ευαισθησία. Η γενιά μας το έμαθε αυτό με τον πιο δύσκολο τρόπο και καλό θα είναι να μην το επαναλάβουμε»
1η Απάντηση σε ΠΑΣΟΚ
«Έχετε ανακαλύψει τη συνταγή της πολιτικής ευτυχίας. Υπόσχεστε χωρίς να υπολογίζετε και ξοδεύετε στα λόγια χωρίς να πληρώνετε»
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Ανδρουλάκη, θα προσπαθήσω, στον διαθέσιμο χρόνο, να απαντήσω σε όσο πιο πολλά από τα θέματα που θίξατε, ξεκινώντας από το πρώτο, το οποίο έχει να κάνει με τον διαθέσιμο δημοσιονομικό χώρο.
Ο διαθέσιμος δημοσιονομικός χώρος είναι μια συνεχής προσπάθεια διαπραγμάτευσης. Θα είδατε ότι η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα – αυτό το είδαμε να κυριαρχεί και στην επικαιρότητα – της οποίας εγκρίθηκε η πρόταση για τη ρήτρα διαφυγής για την ενέργεια. Να θυμίσω ότι η ρήτρα διαφυγής για την ενέργεια ήταν κομμάτι της ρήτρας διαφυγής για την άμυνα και μέσα σε αυτό το πλαίσιο – επενδύσεις που ήδη κάναμε αλλά και καινούργιες, εντάχθηκαν – άρα διευρύνθηκε ο χώρος.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, είναι επιτυχία της χώρας, θα έλεγα, το γεγονός ότι όχι απλώς κατάφερε να εξασφαλίσει αυτόν τον χώρο στη διαπραγμάτευση με την Κομισιόν, αλλά και ότι ο κ. Πετραλιάς διαπραγματεύτηκε -και συνεχίζει να καταβάλλει διαρκή προσπάθεια- ώστε να μπορεί, σε διαφορετικά σημεία, να βρίσκει διαρκώς έξτρα χώρο. Θέλω να του το αναγνωρίσω αυτό.
Κάθε εβδομάδα, κάθε μέρα, σε διαπραγματεύσεις με την Κομισιόν. Αυτό είναι σπουδαίο και πρέπει να μπορούμε να το αγκαλιάζουμε όλοι.
Αν μπορεί ένα μέτρο να παίρνει περισσότερη, αν θέλετε, αξιολόγηση από την Κομισιόν, ώστε να μπορέσουμε να το επιστρέψουμε στην κοινωνία, ή αν μπορεί η Ελλάδα να διαπραγματευτεί ρήτρα διαφυγής για την άμυνα και την ενέργεια, δεν είναι εθνική επιτυχία;
Νομίζω ότι είναι. Και νομίζω ότι οφείλει να αγκαλιαστεί από όλους.
Τώρα, από εκεί και πέρα, επειδή αναφερθήκατε σε ποσά, εμείς είχαμε ήδη λάβει μέτρα. Αναφερθήκατε στην ομιλία που κάνατε τον Ιούλιο, σε σχέση με τη 13η σύνταξη. Πριν από την ομιλία σας, είχε έρθει η κυβέρνηση και εγώ προσωπικά, ως υπουργός Οικονομικών, και είχαμε νομοθετήσει τη στήριξη των συνταξιούχων με 250 ευρώ για ένα κομμάτι των συνταξιούχων, αρχικά για το 60% των ατόμων άνω των 65 ετών.
Και μετά τι κάναμε; Αυξάναμε διαρκώς το ποσό, όσο αυξανόταν ο διαθέσιμος δημοσιονομικός χώρος, και διευρύναμε την περίμετρο των δικαιούχων. Κάθε ευρώ που υπάρχει ως διαθέσιμος χώρος μάς επιτρέπει να διευρύνουμε την περίμετρο των δικαιούχων και προσπαθούμε να επιστρέφει κάθε ευρώ πραγματικά πίσω στην κοινωνία. Αυτή είναι η προσπάθεια.
Αλλά έχουν διαφορά τα μεγέθη. Η 13η σύνταξη, την οποία αναφέρετε, συνολικά ξεπερνά τα 2,5 δισ. ευρώ, για το 100% των δικαιούχων.
Αυτό είναι ένα μέτρο το οποίο θα δείτε στα χαρτιά σας. Είναι 880 εκατομμύρια ευρώ. Και τα 880 εκατομμύρια ευρώ είναι το συνολικό κόστος του μέτρου.
Αν δείτε από εκεί που το ξεκινήσαμε μέχρι εκεί που το πήγαμε, προσθέσαμε 520 εκατομμύρια ευρώ αυτήν τη χρονιά. Άλλο το ένα και άλλο το άλλο. Στο τέλος, κάποιος πληρώνει τον λογαριασμό.
Και ξέρετε, επειδή αναφερθήκατε και σε μέτρα τα οποία νομοθετούμε για το μετά, εμείς θα φέρουμε σε λίγο τον προϋπολογισμό για το 2027. Στον προϋπολογισμό οφείλουμε να προβλέψουμε όλα τα μέτρα του 2027. Η λογική της στήριξης των δημοσίων υπαλλήλων ήταν αυτή που είχε να κάνει με το τέλος της χρονιάς.
Δεν έχουμε δημοσιονομικό χώρο για το 2026. Χώρο βρήκαμε για το 2027 και το εντάσσουμε στον προϋπολογισμό του 2027.
Και εσείς ο ίδιος, η πρότασή σας -συγγνώμη, έχω μπερδευτεί- δεν ήταν να επανέλθει αυτό που ίσχυε παλαιότερα, τα Χριστούγεννα, στο τέλος της χρονιάς;
Αυτό ερχόμαστε να κάνουμε. Ό,τι ίσχυε, ίσα ίσα. Θα ίσχυε το ανάποδο από την κριτική σας.
Ερχόμαστε και νομοθετούμε εκ των προτέρων. Και σε άλλα πράγματα νομοθετούμε εκ των προτέρων. Είπατε ένα, να πω κι άλλα; Η προκαταβολή φόρου, θα μειώνεται κάθε χρόνο.
Φυσικά και το κάνουμε αυτό. Αυτός είναι ο στόχος για να μπορούμε να κοιτάζουμε όχι μόνο τον χρονικό ορίζοντα των επόμενων μηνών. Η κριτική σας θα ίσχυε αν κάναμε το ανάποδο, όχι αν κάνουμε αυτό που κάνουμε, κοιτάζοντας τον μακρύ χρόνο.
Και από εκεί και πέρα, ξέρετε, αν μου επιτρέπετε ένα σχόλιο. Νομίζω ότι, έχετε λίγο ανακαλύψει τη συνταγή της πολιτικής ευτυχίας. Υπόσχεστε, χωρίς να υπολογίζετε και ξοδεύετε στα λόγια, χωρίς να πληρώνετε.
Αλλά, στην οικονομία υπάρχει ένας κανόνας από τον οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει κανείς. Κάθε υπόσχεση έχει κόστος, κάθε κόστος έχει λογαριασμό. Τα 7 μέτρα τα οποία λέτε, για να το πω απλά, με βάση τους υπολογισμούς που έχουμε είναι 6 δισεκατομμύρια 490 εκατομμύρια ευρώ. Από 7 μόνο εξαγγελίες. Ελάτε στο Ελληνικό Δημοσιονομικό Σύμβολο λοιπόν, καταθέστε την πρότασή σας, μακάρι, και ελάτε να τις συζητήσουμε. Να μας πείτε και πώς τις «σπάτε» ακριβώς μέσα στον χρόνο.
Αλλά εμείς έχουμε κάνει μια πρόταση 2,2 δισεκατομμύρια ευρώ. Θέλετε να τη συζητήσουμε, βεβαίως. Πείτε μας. Γιατί αυτός είναι ο χώρος σήμερα, 2,2.
Ελάτε και πείτε μας τι θα βγάζατε από αυτά τα οποία έχουμε βάλει εμείς, για να προσθέσετε κάτι άλλο. Αυτή είναι η κουβέντα που πρέπει να γίνει στο Ελληνικό Κοινοβούλιο ή να μας πείτε ποιον θα φορολογήσετε για να αυξήσετε τον διαθέσιμο δημοσιονομικό χώρο, συγκεκριμένα.
Αυτά είναι τα μαθηματικά και δεν το λένε μόνο ελληνικά έγγραφα, αυτά το λένε και ευρωπαϊκά έγγραφα. Άρα, πρέπει να μας πείτε από πού θα βρείτε τα χρήματα; Ή θα περικόψετε κι άλλες δαπάνες.
Πού θα το κάνετε. Θα αυξήσετε το δανεισμό; Θεωρείτε ότι δεν χρειάζεται να απαντήσετε, επειδή ενδεχομένως θεωρείτε ότι δεν θα κληθείτε να κυβερνήσετε.
Αλλά πρέπει να μπορούμε να μιλάμε συγκεκριμένα και όχι να υποσχόμαστε τα πάντα στους πολίτες. Και στον ελάχιστο διαθέσιμο χρόνο, θέλω να προσθέσω κάποια στοιχεία, επειδή θίξατε τη σύγκρισή μας με την Ευρώπη.
Λοιπόν, αύξηση καθαρών εισοδημάτων, σε σύγκριση με το 2019:
Άγαμος εργαζόμενος χωρίς παιδιά, με μέσο μισθό: από 15.112 ευρώ το 2019, στα 21.498 ευρώ το 2025. Η αύξηση ήταν 42,3%. Πρόκειται για επίδοση καλύτερη από εκείνη σε περισσότερες από εννέα χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οικογένεια με δύο εργαζομένους και δύο παιδιά, με δύο μέσους μισθούς: από τα 33.000 ευρώ, πήγαμε στα 44.500 ευρώ το 2025. Αύξηση 35%, καλύτερη επίδοση από εκείνη σε περισσότερες από δέκα χώρες.
Οικογένεια με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά, με έναν μέσο μισθό: από 17.000 ευρώ το 2019, στα 23.400 ευρώ το 2025. Αύξηση 33,7, πάνω από έξι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Και ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε στο μεσοδιάστημα κατά 41,5%. Φυσικά, αυξήθηκε και ο μέσος μισθός, από τα 1.264 ευρώ το 2019 στα 1.516 ευρώ το 2025.
Όλα αυτά δεν τα λέω για να υπογραμμίσω ότι τα πάντα είναι τέλεια. Τα λέω για να υπογραμμίσω ότι υπάρχει μια πάρα πολύ σημαντική πρόοδος.
Οικοδομείται πάνω στην ανάπτυξη. Οικοδομείται πάνω στον διαθέσιμο δημοσιονομικό χώρο, ένα μέρος του οποίου, όπως προβλέπεται από τον προϋπολογισμό, επιστρέφει στην κοινωνία. Και αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να μπορέσει πραγματικά η πρόοδος να φανεί σε κάθε νοικοκυριό.
Έχετε μια λύση για όλα, εκτός από το ποιος θα πληρώσει. Η οικονομική ανευθυνότητα, όμως, δεν είναι κοινωνική ευαισθησία.
Και επιτρέψτε μου να πω ότι αυτό η γενιά μας το έμαθε με τον πιο δύσκολο τρόπο και καλό θα είναι να μην το επαναλάβουμε.
Σας ευχαριστώ.
2η Απάντηση σε ΠΑΣΟΚ
«Ο διαθέσιμος δημοσιονομικός χώρος δεν είναι η τέχνη του ευκταίου είναι η τέχνη του εφικτού»
Ξεκινώ από το σκέλος το οποίο αφορά την οικονομική πολιτική για να γυρίσω στο πιο προσωπικό.
Να πω σε ό,τι αφορά τον ΦΠΑ ή τη 13η σύνταξη ή οποιοδήποτε μέτρο – προς Θεού – η επίκληση λαϊκισμού δεν είναι στην πρόταση του μέτρου. Δικαιούστε να προτείνετε οποιοδήποτε μέτρο. Η επίκληση λαϊκισμού είναι στο να πιστεύετε ότι όλα τα μέτρα γίνονται.
Ο διαθέσιμος δημοσιονομικός χώρος – και αυτό είναι που επιμένω – είναι συγκεκριμένος δεν είναι η τέχνη του ευκταίου, είναι η τέχνη του εφικτού. Και ως τέχνη του εφικτού έχουμε ένα συγκεκριμένο προϋπολογισμό στον οποίο προσπαθούμε να χωρέσουμε πολύ συγκεκριμένα πράγματα.
Άρα, είναι πολύ εύκολη η θέση σας: προτείνετε τα πάντα όλα.
Αυτό είναι λαϊκισμός: το ότι πιστεύετε ότι όλα γίνονται.
Και στο ΦΠΑ το σχόλιο δεν είναι «εάν είναι καλό πράγμα να μπορεί κανείς να μειώνει και το ΦΠΑ», είναι το ότι λέτε ότι μπορείτε να τα κάνετε όλα.
Εγώ λέω ότι στο δίλλημα του χώρου, και το λέει η κυβέρνηση συνολικά, το ένα φτάνει απευθείας στους πολίτες, το άλλο φτάνει σε ένα μικρότερο ποσοστό (σύμφωνα με τη μελέτη το 19%). Αλλά για έναν περιορισμένο κωδικό ή για στοχευμένα προϊόντα που είναι και λίγες οι εταιρείες, μπορείς να το εποπτεύσεις καλύτερα. Αυτονόητο είναι. Αυτό ακριβώς είναι και το μήνυμα.
Είχαμε μια αντίστοιχη κουβέντα την περασμένη εβδομάδα, και επειδή θα ψηφίσετε και απόψε, στο προηγούμενο νομοσχέδιο μετά τη συζήτησή μας, ψηφίσατε «όχι» επί της αρχής, «ναι» στο 70 κάτι τοις εκατό των άρθρων του νομοσχεδίου -εάν θυμάμαι καλά- και «παρών» επί του συνόλου. Και θέλω να καταλάβω τι προσπαθούσατε να πείτε, διότι ακόμα και τώρα – εδώ έχω κάνει γκάλοπ στους συνεργάτες μου, κανείς δεν έχει καταλάβει τίποτα – κι επειδή θα ψηφίσετε και πάλι, θέλουμε να μπορούμε να ερμηνεύσουμε το αποτέλεσμα. Άρα, εάν μπορείτε να μας βοηθήσετε.
Και, τέλος, επειδή διαρκώς επιστρέφετε στο παρελθόν και κάνετε πάλι την ίδια προσωπική αναφορά. Να πω ότι το παρελθόν είναι σημαντικό. Η ιστορία όλων των μεγάλων κομμάτων της χώρας μας αξίζει σεβασμό, όταν όμως κάποιος επικαλείται μόνο την ιστορία και την κάνει πάρα πολύ μονότονα και έχει διαρκώς εκεί στραμμένο το βλέμμα του και δεν προσθέτει σε αυτή την ιστορία με τη δική του κληρονομιά και με τις δικές του προτάσεις, δίνει την εντύπωση ότι ασχολείται μόνο με το παρελθόν και δεν έχει τίποτα να πει για το μέλλον και νομίζω ότι αυτό θα ήταν καλό να το αποφύγετε.
Παρέμβαση Κ. Πιερρακάκη για ονομαστική ψηφοφορία
Μια σύντομη παρέμβαση, σε σχέση και με όσα ακούστηκαν πριν.
Μεγάλο κομμάτι, κύριε Πρόεδρε, του γιατί η χώρα χρεοκόπησε τα προηγούμενα χρόνια, είχε να κάνει με την τεράστια απόσταση η οποία υπήρχε ανάμεσα σε αυτά που λέμε, σε αυτά που εννοούμε και σε αυτά που κάνουμε.
Και μεγάλο κομμάτι αυτής της άσκησης, επίσης, είχε να κάνει με την αίσθηση ότι στην οικονομία «δεν υπάρχουν όρια», «τα λεφτά είναι άπειρα, μπορούμε να κάνουμε άπειρα πράγματα, δεν υπάρχουν επιλογές». Τα πράγματα, λοιπόν, ξέρουμε πάρα πολύ καλά – και το μάθαμε με τον δύσκολο τρόπο, όπως λένε και στο εξωτερικό the «hard way», ως χώρα, ως έθνος και ως γενιά – είναι τελείως διαφορετικά.
Για να δούμε, λοιπόν, ακριβώς ποιος εννοεί τι, η κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας δια του κυρίου Νότη Μηταράκη θα καταθέσει αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας για 17 άρθρα του νομοσχεδίου, για να δούμε ποιος είναι υπέρ ή κατά σε πολύ συγκεκριμένα πράγματα. Θέλουμε μηδενισμό του φόρου στο κατώτατο κλιμάκιο για τις τρίτεκνες οικογένειες; Θέλουμε μηδενισμό του φόρου στο κατώτατο κλιμάκιο για τους αγρότες; Θέλουμε να υπάρξει συγκεκριμένη στήριξη των δημοσίων υπαλλήλων τα Χριστούγεννα; Θέλουμε στήριξη των συνταξιούχων σε αυτό το επίπεδο και με αυτό το ποσό;
Η ώρα της συζήτησης παρέρχεται. Η ώρα της ψήφου ήρθε.
Σας ευχαριστώ.
